1. Opis ogólny
1.1 Potrzeba i korzyści konfiguracji
1.2 Pojęcia
1.3 Przepływ danych w programie
1.4 Architektura danych
1.5 BOM 150
2. Przygotowanie indeksów KIM
3. Definiowanie struktury BOM
4. Parametry definicji opcji
5. Konfigurator
Zamówienie sprzedaży
Zlecenie produkcyjne
Produkt skonfigurowany
6. Ustalanie specyfikacji materiałowej zlecenia
6.1 Konfigurowanie (wskazywanie opcji)
6.2 Tworzenie specyfikacji z uwzględnieniem opcji
7. Identyfikacja wyrobów wariantowych
8. Kalkulacja kosztów produktu z opcjami
Koszty normatywne produktu
Wycena opcji produktu, zamówienia, zlecenia
9. Przykłady konfiguracji
Opony i dętki do ciągnika
Poduszki z obiciem z różnych tkanin
Kabiny sanitarne
10. Tematy powiązane
1. Opis ogólny
1.1 Potrzeba i korzyści konfiguracji
System konfiguracji produktu jest stosowany, gdy przedsiebiorstwo produkuje
wyroby o zbliżonej strukturze materiałowej lecz zróżnicowanych szczegółach
w poszczególnych elementach. Są to wyroby konfigurowalne (wariantowe)
(en: Configured Item)
Kolejne wytwarzane i sprzedawane wyroby mogą mieć inne atrybuty (opcje).
Odmienne atrybuty mają wpływ na strukturę materiałową wyrobu (BOM), koszty
wytworzenia i cenę sprzedaży.
Produkty wariantowe. Wytwarzanie i sprzedaż
W programie Trawers są moduły, które umożliwiają budowanie wariantowej struktury
wyrobów, kalkulację kosztów, wytwarzanie, magazynowanie i sprzedaż.
Moduły konfiguracji są przydatne w produkcji montażowej seryjnej lub produkcji
jednostkowej na zamówienie, która jest wykonywana z typowych komponentów
z wieloma wariantami.
W takim modelu produkcji, buduje się uniwersalną strukturę wyrobu BOM.
W definicji ujmuje się wszystkie możliwe warianty (opcje) różniących się
elementów.
Użycie konfiguratora eliminuje potrzebę dopisywania nowych indeksów
dla każdego wariantu wyrobu. Indeks KIM jest tylko jeden.
Definiowanie wyrobów konfigurowalnych (z wyborem cech i opcji) jest łatwiejsze
i szybsze niż definiowanie oddzielnych wyrobów i ich komponentów dla wszystkich
możliwych wariantów.
Program konfiguratora
Konkretne opcje (warianty) wskazuje się (wybiera) w programie konfiguratora.
Program konfiguratora można wywołać w 3 miejscach:
----------------------------------------------------------------------
A. Konfiguracja w zamówieniu sprzedaży
Podczas rejestrowania zamówienia sprzedaży: produkt wg zamówienia
(en: SOC Sales Order Configurator)
B. Konfiguracja produktów zleconych do produkcji
Przed utworzeniem specyfikacji materiałowej produktu wytwarzanego
(en: WOC Work Order Configurator)
C. Najczęściej sprzedawane konfiguracje
Podczas tworzenia kart konfiguracji: najczęściej sprzedawane produkty
Produkt skonfigurowany, Produkt modelowy (en: PC Product Configurator)
----------------------------------------------------------------------
Na podstawie wyborów dokonanych w programie konfiguratora tworzy się
specyfikację materiałową tzn. listę materiałów potrzebnych do produkcji.
1.2 Pojęcia
atrybuty
W programie Trawers ERP indeksy magazynowe KIM mogą być powiązane z atrybutami.
W tabeli atrybutów poszczególnym indeksom KIM można przypisać wiele cech,
charakterystyk i dodatkowych opisów asortymentu.
KIM Tabela atrybutów
Atrybuty w tabeli można wykorzystać do ustalania konfiguracji produktu.
Cech i opcji dla zamówień odbieranych z aplikacji internetowych, np. BaseLinker.
cechy i opcje - warianty, konfiguracje
Właściwość definicji struktury produktu BOM.
Pozwala budować produkty w wielu wariantach wg jednej struktury.
cecha
Wskazuje na atrybuty konfigurowalne (wybierane), np. kolor
opcje
Określa wartości możliwe do wybrania, np. kolor biały, zielony, czerwony.
konfigurator
Program, w którym definiuje się warianty (cechy i opcje) produktu
i poznaje się ceny sprzedaży i koszty własne wybranych konfiguracji
(używana jest także nazwa: Product Builder)
specyfikacja materiałowa
Specyfikacja materiałowa zlecenia (en: Work Order BOM) zawiera komponenty
planowane do użycia oraz wydane przy produkcji wyrobu, na który utworzono
zlecenie produkcyjne.
Specyfikacja materiałowa zlecenia
Web Configurator
Program (Web Application), który pozwala użytkownikowi wybierać cechy
i opcje przy użyciu przeglądarki internetowej
Zwykle w trybie graficznym (Visual Configurator).
Wybory użytkowników można przekazać do Trawers ERP do systemu produkcji.
Patrz opisy integracji z aplikacjami internetowymi.
Integracja z internetem. Rozwiązania
Patrz też: Pobieranie plików XML z definicjami konfiguracji (features)
utworzonych w aplikacjach internetowych, tu: aplikacji omnichannel: Baselinker.
Integracja z BaseLinker
1.3 Przepływ danych w programie
Przepływ danych w programie Trawers ERP
Zamówienie Sprzedaży
o-----------------------------o
| Zamówienie sprzedaży wyrobu | Zamówienie sprzedaży
| konfigurowanego (warianty) |
o--------------o--------------o
|
|
Wskazywanie cech i opcji <--- (opcja) Plik XML z aplikacji
(konfigurowanie) internetowej
Ustalanie ceny sprzedaży
|
|
v
o-----------------------------o
| Konfiguracja zamówionego |
| wyrobu |
o--------------o--------------o
|
|
Kierowanie do produkcji
|
|
v
* Wydawanie materiałów
* Rejestrowanie wykonania operacje na stanowiskach
* Przyjmowanie gotowego wyrobu do magazynu
o
|
|
v
Produkt gotowy
o
|
v
o-----------------------------o
| Konfiguracja wyrobu | Produkt gotowy
| sprzedanego |
o--------------o------------o-o
| |
| v
v |
* Wysyłka do odbiorcy |
* Fakturowanie |
v
* Rozliczenie kosztów |
|
|
v
Informacja o konfiguracji produktu
o
|
v
* dla potrzeb traceability
* dla potrzeb serwisowania
1.4 Architektura danych
Kartoteki i tabele
System konfiguracji cech i opcji programu Trawers składa się z elementów:
* Kartoteka BOM, w której zapisuje się struktury produktów
wraz z wszystkimi możliwymi cechami i opcjami
Funkcja: BM > Struktury BOM [BM_KKS10]
* Kartoteka konfiguracji produktów BM, w której określa się standardowe
konfiguracje. Oznacza się tam opcje oraz podaje ilości tworząc
wzór kompletnego produktu, który może być sprzedawany i produkowany.
Funkcja: BM > Konfiguracje produktu [BM_KOP10]
Raz określone wzory konfiguracji mogą być przenoszone (kopiowane)
do zamówień sprzedaży a następnie modyfikowane wg potrzeb klienta.
* Kartoteka opcji zamówień sprzedaży NA, w której podczas rejestrowania
zamówienia sprzedaży można okreslić cechy i opcje wybrane przez klienta.
Jeśli klient zamówił gotową konfigurację, to można skopiować ją z kartoteki
konfiguracji BM. Jeśli zamówienie jest niestandardowe, to można skopiować
strukturę cech i opcji z definicji standardowej BOM a następnie oznaczyć opcje.
Funkcja: NA > Zamówienia sprzedaży [NA_DZM10]
Opcje zamówienia można pobrać z aplikacji internetowej (Konfigurator Webowy).
Funkcja: NA > Zamówienia sprzedaży [NA_DXML1]
* Kartoteka opcji zleceń produkcyjnych ZP. Po utworzeniu zlecenia powiązanego
z zamówieniem sprzedaży, należy ustalić cechy i opcje określone w zamówieniu
do cech i opcji zlecenia produkcyjnego.
Wg takiej konfiguracji tworzona jest specyfikacja materiałowa zlecenia.
Funkcja: ZP > Zlecenia > Konfigurator opcji [ZP_KSM20]
Model danych
o--------------------o
| BOM |
o--------o-------o---o
v | |
o-------o | |
v v v
o--------------------o | |
| Opcje produktów | | |
| Konfiguracje BOM | | o-----------o
o-----------------o--o | |
| | |
| v v
| | o-------------------o
o--->------------>-------o Opcje w |
| | | zam sprzedaży NA |
o-----o | o-----o-------------o
| | |
| | o--<----<------o
| | |
v v v
o---------------------o
| Opcje |
| zleceń prod ZP |
o---------o-----------o
|
v
Specyfikacja materiałowa:
* Wg BOM
* Wg wskazanych opcji (konfiguracji)
1.5 BOM 150%
BOM 150%, to jest prezentacja, najczęściej graficzna, BOMu z wszystkimi
możliwymi wariantami (opcjami). Taka prezentacja ułatwia szybką orientację
w których miejcach struktury są komponenty wariantowe.
Taki BOM zawiera więcej komponentów (części) niż faktycznie potrzeba do
wytworzenia produktu końcowego. Stąd nazwa: BOM 150%.
Aby skierować produkt do wytwarzania trzeba wskazać (wybrać) warianty.
Z BOMu 150% trzeba zbudować BOM 100 %.
2. Przygotowanie indeksów KIM
Rodzaje indeksów KIM
Rodzaj indeksu: [10] [Ce] Cecha wskazuje, że produkt będzie miał warianty
Rodzaj indeksu: [11] [Op] Opcja wskazuje warianty do wybrania
Indeksy rodzaju: Cecha i Opcja znajdują się w kartotece KIM.
Są to pozycje nie-magazynowe. Nie wykazują stanu zapasów magazynowych
i nie są kupowane ani sprzedawane.
Rodzaje indeksów
Przykłady
1. Przykład, z użyciem cechy
----------------------------
Biurko może mieć blaty w kolorze czerwonym, zielonym i białym.
W karcie KIM znajduje się indeks: KOLOR BLATU rodzaju [10] Cecha.
oraz indeksy materiałów: Farba czerwona, Farba zielona i farba Biała.
2. Przykład, z użyciem cechy i opcji
------------------------------------
Biurko może mieć blaty w kolorze czerwonym, zielonym i białym.
W karcie KIM znajduje się indeks: KOLOR BLATU rodzaju [10] Cecha.
Oraz indeksy opcji: KOLOR CZERWONY, KOLOR ZIELONY, KOLOR BIALY
Indeksy opcji powinny mieć definicje struktury w BOM ze wskazaniem
materiałów, np. KOLOR CZERWONY: Podkład szary i farba czerwona.
Poniżej podane są dalsze przykłady z użyciem cech i cech i opcji.
3. Definiowanie struktury BOM
Kolejne poziomy BOM
Cechy i powiązane z nimi opcje, to są indeksy w KIM (nie-magazynowane).
Podczas budowania struktury indeksy wpisywane są do kolejnych pozycji
(i poziomów) BOM
Procedura jest praktycznie taka sama jak dopisywanie innych komponentów,
np. materiałów lub pół-produktów
Struktury produktu BOM
Dodatkowo podaje się:
----------------------------------------------------------------------
Cecha Poz Nr Odpady
Komponent Zam Wym Mg Proc Mar Ilość/Jmt Jmt %/Jmt Opis
---------------- -- - - - -- ---- --- ------------- ---- ------ -
BEJCA Ce N T N 0 1 0.60000000 lt 0.000 >
DESKI-D Mz T 10 10 1 0.40000000 m3 0.000
----------------------------------------------------------------------
-o-o-
| |
| o--> Dowolna ilość w opcjach danej cechy [T]/[N]
| (pole: DowIlTN)
v
[T] Cecha wymagana
Produkt musi mieć tę cechę, trzeba wskazać opcję
(pole: OWybor)
Cecha, komponent wariantowy
Komponent rodzaju: Cecha, to komponent wariantowy.
Warianty, czyli opcje wybiera się do konkretnego produktu podczas
ustalania specyfikacji materiałowej zlecenia.
Wskazuje się, czy trzeba wybrać opcje:
[T] Trzeba wybrać jedna z opcji. Np. gdy cechą jest lakier,
to trzeba wybrać kolor lakieru.
[ ] Produkt nie musi mieć takiej cechy. Podczas ustalania specyfikacji
nie trzeba wybierać opcji, tu: koloru lakieru.
Wyrób może nie być lakierowany.
Wskazuje się, czy można wybrać dowolną ilość w opcjach danej cechy
Parametr [T]/[N] program sprawdza podczas automatycznego wczytywania
danych o wybranej konfiguracji z pliku XML (via funkcje SOA).
[T] Można wybrać dowolną ilość w opcjach danej cechy
[N] Suma ilości opcji musi być równa ilości zadeklarowanej w cesze
4. Parametry definicji opcji
Parametry opcji w definicji konfiguracji w BOM
--------------------------------------------------
Ująć opcję w obliczeniach kosztów ? [N] (OSumaTN)
Cena opcji z cennika sprzedaży ? [N] (OCennTN)
Cena całego produktu: zwiększyć o kwotę ...
Cena całego produktu: zwiększyć o procent ... 0.0000 % (OProcent)
--------------------------------------------------
Ująć opcje w obliczeniach kosztów ? [T]/[N]
Ująć te opcję podczas obliczania kosztów ?
[T] Ująć opcję w kosztach struktury
Koszt własny tej opcji ująć w obliczeniach:
* w obliczaniu kosztów struktury produktu (en: Cost Roll-Up)
* w kalkulacji kosztów produktu, np. podczas tworzenia oferty
* w zestawieniach zbiorczych, np. koszty sumaryczne struktury
* w kalkulacji kosztów wytworzania i tworzenia dokumentu wyceny
Warto wskazać opcję najdroższą, aby nie zaniżać kosztów całkowitych produktu.
Waga (masa) tej opcji ujęta będzie w obliczeniach wagi produktu
NOTE: Ujęte będą wszystkie oznaczone opcje
[N] Nie ujmować kosztu opcji
Cenę pobierać z cennika ? [T]/[N]
Cenę sprzedaży opcji pobierać z cennika sprzedaży ?
[T] Pobrać z cennika sprzedaży
Program pobierze cenę nr 1 [Netto1] lub wg nr ceny w karcie odbiorcy
[N] Podać w parametrach opcji
Program pobierze podaną niżej kwotę lub obliczy % procent
Zwiększyć o kwotę ...
Zwiększyć cenę produktu o kwotę ...
Doliczyć podaną kwotę (obecnie nie używane)
Zwiekszyć o ...%
Zwiększyć cenę produktu o procent ... %
Doliczyć podany procent kosztu produktu (obecnie nie używane)
Patrz też: Parametry opcji w definicji konfiguracji zamówienia sprzedaży
NA > Zamówienia sprzedaży >
Zakładka: Pozycja > Konfigurator > Wydruk [NA_DZM10] [NA_DZM20]
[W][S][K]
o--------------------------------------o
| Wycena [W] Strukt [S] Koszt [K] |
o---------- o -------- o -------- o ---o
| | |
| | [K] drukować: Koszt konfiguracji
| |
| [N] drukować: Struktura konfiguracji
|
[W] drukować: Wycena konfiguracji (wg cen sprzedaży)
Produkty wariantowe. Zamówienia sprzedaży
5. Konfigurator
Konfigurator, to jest program, w którym można definiować warianty (cechy i opcje)
produktu i poznawać ceny sprzedaży i koszty własne wybranych konfiguracji.
W programie Trawers są trzy funkcje, w których używa się konfiguratora:
1. Rejestrowanie zamówień sprzedaży w systemie NA
2. Ustalanie konfiguracji produktu w systemie BM (pre-konfigurowanie)
3. Definiowanie specyfikacji materiałowej zlecenia w systemie ZP
Patrz szczegóły i przykłady konfiguracji:
BOM Konfigurator produktu 2
6. Ustalanie specyfikacji materiałowej zlecenia
Specyfikacja materiałowa zlecenia (en: Work Order BOM) zawiera komponenty
(materiały i podzespoły) planowane do użycia w produkcji wyrobu,
na który utworzono kartę zlecenia.
Specyfikacja materiałowa zlecenia
W przypadku produktu konfigurowanego trzeba wskazać, ktore opcje (warianty)
będą docelowo obecne w produkcie i wskazać komponenty, które zostaną wydane
z magazynu.
Ustalanie specyfikacji (listy materiałowej) dla wytwarzanego wyrobu
konfigurowanego odbywa się w dwóch etapach:
1. Wskazywanie (wybieranie) opcji (konfigurowanie)
2. Tworzenie specyfikacji materiałowej
6.1 Konfigurowanie (wskazywanie opcji)
Przed utworzeniem specyfikacji materiałowej i otwarciem zlecenia
ustala się (oznacza) wybrane opcje (warianty) produktu
ZP > Zlecenia > Konfigurator opcji [ZP_KSM20]
Ustalanie opcji polega na wskazywaniu, które warianty produktu,
spośród możliwych, będą wytwarzane.
o------- Kopiuj cechy i opcje -------o
| 1 Ze struktury BOM |
| 2 Z karty typowych konfiguracji |
| 3 Z zamówienia sprzedaży |
| 4 Z innego zlecenia produkcyjnego |
o------------------------------------o
Opcje:
1. Ze struktury BOM
-----------------------------------------
2. Z karty typowych konfiguracji produktu
-----------------------------------------
3. Z zamówienia sprzedaży
-----------------------------------------
4. Z innego zlecenia produkcyjnego
-----------------------------------------
Ze struktury BOM
Program kopiuje definicje cech i opcji z BOM.
Są to definicje. Opcje nie zostały wskazane.
Dlatego, program wyświetla ekran konfiguratora
(patrz opis programu konfiguratora).
Z karty typowych konfiguracji produktu
Program kopiuje gotowe wybory (konfiguracje).
Można je sprawdzić (F3) przed utworzeniem specyfikacji materiałowej.
Z zamówienia sprzedaży
Program kopiuje gotowe wybory (konfiguracje).
Można je sprawdzić (F3) przed utworzeniem specyfikacji materiałowej.
Z innego zlecenia produkcyjnego
Program kopiuje gotowe wybory (konfiguracje).
Można je sprawdzić (F3) przed utworzeniem specyfikacji materiałowej.
6.2 Tworzenie specyfikacji z uwzględnieniem opcji
Specyfikacje materiałową tworzy się poprzez przepisanie struktury BOM
z uwzględnieniem (dodaniem) opcji (wariantów) wybranych na etapie 1.
ZP > Zlecenia > Specyfikacje materiałowa [ZP_KOP20].
Utworzenie specyfikacji kończy definiowanie opcji (wariantów).
Po utworzeniu specyfikacji nie można zmieniać opcji.
Przykład specyfikacji
----------------------------------------------------------------------
Poz Nr Odpady Ilość Ilość
Opcja Komponent Mag proc mar %/Jmt wymagana wydana O S
----------------------------------------------------------------------
T ZSZYWKI80/10 10 30 7 0.000 4.000 0.000 v
POLYETERT35-20 10 10 6 0.000 22.210 4.442 Z
----------------------------------------------------------------------
-o-
|
o--
[T] Indeks jest z rozwinięcia opcji
[ ] Indeks, to normalny komponent
Wskazanie, czy materiał wchodzi do specyfikacji materiałowej jako
rezult wyboru opcji, czy jako normalny komponent.
Rozróżnienie może być istotne, gdy w specyfikacji są takie same
materiały, np. szara farba. Część farby, to stały komponent, np.
do malowania korpusow sprężarek a część farby szarej, to opcja koloru
wału, wybrana podczas definiowania zlecenia.
Podczas przyjmowania wyrobu gotowego do magazynu, zużycie farby szarej
na korpusy będzie liczone proporcjonalnie do liczby wyrobów
a zużycie farby szarej na wały trzeba bedzie wskazać.
7. Identyfikacja wyrobów wariantowych
7.1 Wytworzenie i dystrybucja wyrobu
Zlecenie ze specyfikacją materiałową i specyfikacją operacji zostaje
otwarte i rozpoczyna się produkcja.
Rejestrowanie przebiegu produkcji
Wydawane są materiały i wykonywane operacje na stanowiskach roboczych.
Po zakończeniu, gotowe wyroby przyjmowane są do magazynu.
Cykl przetwarzania zleceń
Gotowe wyroby zostają sprzedane.
Cykl przetwarzania zam sprzedażyfil_salesorderstatusesdesc $
7.2 Identyfikacja konfiguracji (wariantu)
Czy wiadomo jakie opcje (warianty) wybrano podczas produkcji tego
konkretnego produktu, np. gdy jest potrzeba serwisowania wyrobu ?
Rozwiązanie identyfikacji produktu przekazanego klientowi zależy
od specyfiki działalności, wymaganych poziomów śledzenia,
oraz oczekiwań klienta i procesów serwisowych.
Opcje:
Numer LOT/SER
Jeżeli informacja jest istotna w kolejnych etapach ewidencji,
np. aby umieścić na fakturze sprzedaży lub dla celów serwisowania,
to wyroby mające różne opcje powinny mieć oddzielne numery partii LOT/SER.
LOT/SER Numerowanie partii
Zalety:
Unikalna identyfikacja każdego egzemplarza produktu.
Wysoka precyzja śledzenia, idealna dla produktów wymagających serwisowania lub kontroli jakości.
Umożliwia powiązanie z historią produkcji i użytymi materiałami.
Wady:
Konieczność wdrożenia systemu zarządzania numerami seryjnymi.
Wzrost złożoności produkcji i logistyki.
Numer zlecenia produkcyjnego
Innym łącznikiem (wyrób - opcja (wariant) może być nr zlecenia
(na zlecenie B00111 wytwarzano biurka z blatami czerwonymi)
lub numer zamówienia sprzedaży (na zamówienie ZA9431 wytwarzano
biurka z blatami zielonymi).
W specyfikacji materiałowej zapisano, które opcje zostały wybrane.
Raport ze zbioru specyfikacji ułatwi identyfikacje wyrobu np. do serwisowania.
Zalety:
Łączy produkt z historią zamówienia i specyfikacją produkcyjną.
Prostsze niż zarządzanie numerami seryjnymi.
Wady:
Ograniczona precyzja w przypadku dużych partii produkcyjnych (np. w jednej partii
może być wiele wariantów).
Brak możliwości identyfikacji pojedynczego egzemplarza po przekazaniu klientowi.
Oznaczenia w symbolu indeksu asortymentu
Wartości opcji można umieścić w symbolu asortymentu, w indeksie.
Np. BIURKO-CZERWONE, BIURKO-ZIELONE, nazwie indeksu lub w kartotece
kodów dodatkowych KID.
Patrz przykłady umieszczania atrybutów (cech) w symbolu indeksu (rozmiarówka).
Szukaj: 758920041A KALOSZ MĘSKI WADER 892 ROZM 41 ZIELONY KOŁ
KIM Tabela atrybutów
Patrz też:
KID Kartoteka kodówKIM Tabele powiązane
Zalety:
Łatwiejsze zarządzanie magazynowe (każdy wariant jako osobny indeks).
Prostsze rozwiązania w programie.
Wady:
Może prowadzić do znacznego wzrostu liczby indeksów, utrudniając zarządzanie.
Utrudnienia w śledzeniu zmian dla indywidualnych produktów, gdyż jeden
indeks może obejmować wiele jednostek.
Tabela atrybutów (cech)
Aby ułatwić wyszukiwanie indeksów, utworzono dodatkowy zbiór: Tabela atrybutów (cech) (079).
W tabeli definiuje się powiązanie indeksów KIM z atrybutami (cechami) asortymentu.
KIM Tabela atrybutów
Patrz też:
KIM Kartoteka indeksów
Etykieta na wyrobie
Na wyrobie przyjmowanym do magazynu można nakleić etykietę z informacjami:
* jaka konfiguracja wyrobu, jakie opcje wybrano w specyfikacji materiałowej
* na jakie zamówienie sprzedaży wytworzono wyrób
Te informacje pozwolną na identyfikacje wyrobu do wysyłki (wydania)
dla klienta (odbiorcy), który zamówił wyrob o konkretnej konfiguracji.
Zalety:
Wizualna informacja dla użytkownika lub serwisu o konfiguracji produktu.
Prosta w realizcji.
Wady:
Może nie wystarczać w przypadku zaawansowanego śledzenia (brak powiązania
z historią produkcji lub serwisem).
Możliwość pomyłek w oznaczeniach lub usunięcia etykiety.
Kod QR/RFID
Kod zawiera wszystkie dane o produkcie (numer seryjny, specyfikację, historię produkcji).
Zalety:
Możliwość łatwego odczytu przez skanery, wysoka precyzja, połączenie
z bazą danych w czasie rzeczywistym.
Wady:
Wymaga dodatkowych inwestycji w infrastrukturę techniczną.
Centralna baza danych z dostępem dla serwisu i klienta
Produkty identyfikowane np. przez numer seryjny lub zlecenie produkcyjne,
a szczegóły dostępne w centralnej bazie danych.
Zalety:
Pełna kontrola informacji, łatwa aktualizacja i dostęp.
Wady:
Konieczność zapewnienia ciągłej dostępności bazy danych i integracji.
Rekomendacja
Wybór metody zależy od:
* Wymagań śledzenia (czy produkt musi być identyfikowalny indywidualnie ?).
* Złożoności procesów produkcji i logistyki.
* Budżetu na wdrożenie systemu identyfikacji.
Dla produktów wymagających serwisowania i precyzyjnego śledzenia:
Nadać numer seryjny i umieścić go na produkcie (np. w formie kodu QR/RFID)
wraz z kluczowymi opcjami.
Dla prostszych przypadków:
Wykorzystać numer zlecenia produkcyjnego i dodać opcje na etykiecie.
Dla elastyczności:
Połączyć podejście z użyciem centralnej bazy danych,
umożliwiającej powiązanie wszystkich informacji.
8. Kalkulacja kosztów produktu z opcjami
Koszty normatywne produktu
W programie Trawers można obliczyć koszty normatywne produktu z opcjami
(produktu konfigurowalnego).
Odbywa się to podczas obliczeń sumarycznych kosztów normatywnych produktu (en: Cost Roll-Up).
Program ujmuje koszty opcji wskazane (oznaczone) w BOM.
BM > BOM > Obliczenie kosztów normatywnych [BM_OKS40]
Wycena opcji produktu, zamówienia, zlecenia
wycena opcji, to metoda ustalenia kosztów wybranego wariantu (konfiguracji) produktu.
Można ustalć koszty wariantów (konfiguracji) definiowanych:
* Podczas rejestrowania zamówień sprzedaży [NA_DZM10] [NA_DZM20]
* Podczas opracowywania zleceń produkcyjnych [ZP_KZL10] [ZP_KZL20]
* Podczas definiowania produktów wariantowych [BM_KOP10] [BM_KOP20]
W funkcji kalkulacji kosztów wytworzenia, np. podczas obliczania ceny oferty dla klienta,
ujmowane są koszty opcji wskazanych w BOM.
Kalkulacja kosztów wytworzenia
W przypadku produkcji jednostkowej, gdy produkt jest konfigurowalny, to koszty wytworzenia
można obliczyć koszty po wskazaniu opcji w zamówieniu sprzedazy lub zleceniu produkcyjnym.
Można wskazywać różne opcje w BOM i symulować koszty konkretnych rozwiązań produktu.
Np. pojazdu z określoną jednostką napędową, wybranym kolorem tapicerki
i zamontowaną klimatyzacją
Koszty produktu z wybranymi opcjami widać na zestawieniach (wydrukach) konfiguratora.
Opcje (warianty) na zamówieniach sprzedaży
Na wydrukach zamówienia sprzedaży można umieścić wybrane opcje konfiguracji
produktu oraz ich ceny pobrane z cennika sprzedaży lub wpisane bezpośrednio
w parametrach opcji.
Należy we wzorcu dokumentu (zamówienia) umieścić blok danych:
[oOPCJEZAM] Opcje (wariant) zamówionego produktu
Wzorce dokumentów i etykiet
